هماهنگ نبودن سایز بالاتنه و پایین‌تنه کاملاً رایج است، اما بسیاری از ست‌های زنانه با یک برچسب سایز فروخته می‌شوند. نتیجه این می‌شود که شومیز مناسب است و شلوار تنگ، یا شلوار خوب می‌ایستد و بالاتنه بیش از حد آزاد است. راه‌حل انتخاب یک سایز براساس حدس نیست؛ باید هر تکه را جداگانه اندازه‌گیری، فضای لازم برای حرکت را محاسبه و پیش از پرداخت امکان انتخاب سایز ترکیبی یا تعویض را روشن کنید. این راهنما یک روش عملی برای انجام همین کار ارائه می‌دهد.

چرا یک سایز مشترک برای هر دو تکه همیشه جواب نمی‌دهد؟

شماره سایز خلاصه‌ای از چند اندازه بدن است، نه توصیف کامل فرم بدن. دو نفر با دور سینه مشابه می‌توانند دور کمر، باسن، عرض شانه یا دور ران متفاوتی داشته باشند. علاوه بر این، الگوی برندها یکسان نیست و ست ممکن است آزاد، راسته، جذب یا اورسایز طراحی شده باشد. بنابراین برچسب ۳۸ یا ۴۰ به‌تنهایی نمی‌گوید هر دو تکه روی بدن شما چگونه قرار می‌گیرند.

در ست شومیز و شلوار، بالاتنه بیشتر به دور سینه، عرض شانه، دور بازو و قد آستین وابسته است؛ پایین‌تنه به دور کمر، باسن، ران، فاق و قد شلوار. اگر اختلاف شما در یکی از این بخش‌ها زیاد باشد، انتخاب سایز فقط بر مبنای بزرگ‌ترین عدد ممکن است تکه دیگر را بیش از حد آزاد کند. گاهی این آزادی با مدل لباس سازگار است و گاهی فرم کلی ست را به‌هم می‌زند.

هدف این نیست که بدن را به جدول سایز نزدیک کنیم؛ جدول باید به ما کمک کند لباسی متناسب با بدن و کاربرد واقعی پیدا کنیم. اولین نشانه یک فروش قابل اعتماد نیز ارائه ابعاد هر تکه به‌صورت جداگانه است، نه فقط عبارت‌هایی مانند فری‌سایز یا مناسب فلان بازه.

  • سایز بالا را از روی سینه و شانه بررسی کنید.
  • سایز پایین را از روی کمر، باسن و ران بسنجید.
  • نوع برش و میزان کشسانی را کنار اعداد بخوانید.
  • فری‌سایز را بدون ابعاد واقعی نپذیرید.

اندازه‌های بالاتنه و پایین‌تنه را جداگانه و درست بگیرید

برای اندازه‌گیری بدن از متر پارچه‌ای استفاده کنید، لباس نازک بپوشید و متر را موازی زمین نگه دارید. متر نباید پوست را فشار دهد یا آزاد آویزان باشد. دور سینه از برجسته‌ترین قسمت، دور کمر از محل طبیعی خم‌شدن تنه و دور باسن از پهن‌ترین قسمت گرفته می‌شود. برای دور ران نیز پهن‌ترین بخش ران را اندازه بگیرید.