قرقره
بسیاری از لباسها نه بهخاطر کیفیت پایین، بلکه بهدلیل انتخاب برنامه شستوشو، دمای آب یا روش خشککردن نامناسب زودتر از انتظار تغییر شکل میدهند. راهنمای درست معمولاً همان برچسب کوچک داخل لباس است؛ اما اگر معنی علامتهای آن را ندانیم، اطلاعات مفیدش عملاً بلااستفاده میماند. در این راهنما یاد میگیرید نمادهای شستوشو، سفیدکننده، خشککردن، اتو و خشکشویی را مرحلهبهمرحله بخوانید و پیش از روشنکردن ماشین لباسشویی، یک برنامه کمریسک برای لباس انتخاب کنید.
چرا خواندن برچسب مراقبت از حدسزدن بهتر است؟
ظاهر دو لباس ممکن است شبیه باشد، اما جنس الیاف، رنگرزی، لایی، چاپ، تزیینات و نوع دوخت آنها یکسان نیست. به همین دلیل نمیتوان فقط با لمس پارچه تصمیم گرفت که لباس با آب گرم شسته شود یا وارد خشککن شود. تولیدکننده با برچسب مراقبت، محدودیتهای مهم محصول را اعلام میکند.
برچسب را یک «زنجیره تصمیم» ببینید: ابتدا شستوشو، سپس سفیدکننده، بعد خشککردن، اتو و در آخر شستوشوی حرفهای. اگر یکی از مراحل ممنوع باشد، عبور از همان مرحله میتواند نتیجه بقیه مراقبتها را خراب کند. برای نمونه، شستن صحیح یک بافت ظریف فایدهای ندارد اگر بعداً آن را از بند آویزان کنید و وزن آب، لباس را بکشاند.
یک نکته مهم: شکل دقیق بعضی نمادها یا توضیحات ممکن است با بازار و استاندارد مورد استفاده برند تفاوت جزئی داشته باشد. همیشه دستور همان لباس را مقدم بدانید و اگر علامتی ناخوانا یا مبهم است، محافظهکارانهترین روش را انتخاب کنید.
برچسب لباس را از کجا و با چه ترتیبی بخوانیم؟
پیش از شستوشوی اول، برچسب دوختهشده در پهلو، پشت یقه یا داخل کمر را پیدا کنید. فقط به نام جنس پارچه نگاه نکنید؛ درصد الیاف و دستور مراقبت هر دو مهماند. یک لباس «نخی» ممکن است کش، چاپ، آستر یا خرجکار حساسی داشته باشد که شیوه مراقبت را محدود کند.
این ترتیب عملی را اجرا کنید:
قبل از جداکردن یا کمرنگشدن برچسب، از آن عکس بگیرید. برای لباسهای مشابه نیز فرض نکنید دستورها یکساناند؛ هر قطعه را دستکم بار اول جداگانه بررسی کنید.