قرقره
گولههای کوچک روی سطح لباس فقط ظاهر آن را کهنه نمیکنند؛ معمولاً در بخشهای پرتماس مثل زیر بغل، پهلو، سرآستین و محل برخورد کیف زودتر دیده میشوند و میتوانند کیفیت ظاهری یک لباس نسبتاً نو را پایین بیاورند. با این حال، از روی نام یک الیاف یا لمس چندثانیهای پارچه نمیتوان با قطعیت حکم داد. برای تشخیص پرزدهی لباس باید ترکیب الیاف، ساختار سطح، تراکم بافت، میزان اصطکاک و شیوه استفاده را کنار هم دید. این راهنما یک روش عملی و بدون آسیب برای خرید حضوری و اینترنتی ارائه میکند و توضیح میدهد پس از خرید چگونه احتمال گولهشدن را کمتر کنید.
پرزدهی و گولهشدن لباس دقیقاً چیست؟
در استفاده روزمره، تعدادی از الیاف کوتاه یا شل از سطح پارچه بیرون میآیند. حرکت مداوم لباس روی لباس، صندلی، کمربند یا بند کیف این الیاف را به هم میپیچد و گرههای ریزی میسازد که به آنها گوله یا پیل میگویند. وجود گوله الزاماً به معنی نامرغوب بودن کامل لباس نیست؛ حتی بعضی پارچههای نرم و باکیفیت نیز در نقاط پرتماس کمی گوله میشوند. تفاوت مهم در سرعت، شدت و گستردگی این اتفاق است.
«پرز دادن» نیز همیشه یکسان نیست. گاهی الیاف آزاد به لباس دیگر میچسبند، مثل کرک یک بافت روی پیراهن تیره. گاهی سطح پارچه حالت کرکی و نامنظم پیدا میکند و گاهی گولههای فشرده روی پارچه میمانند. شناخت نوع مشکل کمک میکند بین ریزش اولیه الیاف، خواب طبیعی پارچه و فرسودگی زودرس تفاوت بگذارید.
چرا بعضی لباسها زودتر گوله میشوند؟
اولین عامل، ترکیب و طول الیاف است. الیاف کوتاه یا رشتههایی که اتصال ضعیفتری به ساختار پارچه دارند، آسانتر به سطح میآیند. الیاف مصنوعی مقاوم ممکن است پس از گرهخوردن دیرتر جدا شوند؛ در نتیجه گولهها روی سطح باقی میمانند. در پارچههای ترکیبی نیز رفتار نهایی فقط با خواندن نام یک جزء مشخص نمیشود و نسبت الیاف اهمیت دارد.
عامل دوم، ساختار پارچه است. بافت شل، نخهای پفدار و سطح بسیار کرکی نقاط تماس بیشتری ایجاد میکنند. پارچه متراکم و یکنواخت معمولاً الیاف آزاد کمتری دارد، اما این یک قانون بدون استثنا نیست. عامل سوم هم استفاده است: نشستن طولانی، رانندگی، پوشیدن لباس زیر پالتوی زبر، حمل کیف دوشی و شستوشوی همراه لباسهای زبر، اصطکاک را بالا میبرد.