قرقرهویسکوز در لباس‌های زنانه، از شومیز و پیراهن تا مانتو و لباس راحتی، زیاد دیده می‌شود. این پارچه معمولاً افت نرم و لمس خوشایندی دارد، اما نام ویسکوز به‌تنهایی کیفیت، ضخامت یا دوام لباس را تضمین نمی‌کند. برای انتخاب درست باید ترکیب الیاف، نوع بافت، تراکم، رنگ، دوخت و دستور نگهداری همان محصول را کنار هم دید.
ویسکوز دقیقاً چیست؟
ویسکوز یکی از الیاف بازساخته سلولزی است. ماده اولیه سلولزی در یک فرایند صنعتی به محلول تبدیل می‌شود و سپس به شکل رشته‌های قابل ریسندگی درمی‌آید. به همین دلیل ویسکوز را نمی‌توان دقیقاً در همان گروه الیاف طبیعی مانند پنبه قرار داد و در عین حال، از نظر ماده پایه نیز با الیاف تماماً مصنوعی مانند پلی‌استر یکسان نیست.
در بازار ایران واژه‌های «ویسکوز»، «ریون» و گاهی «نخی» ممکن است با دقت کم به‌کار بروند. ریون نام خانواده گسترده‌تری از الیاف بازساخته سلولزی است و ویسکوز یکی از انواع شناخته‌شده آن محسوب می‌شود. هنگام خرید، درصدهای روی برچسب ترکیب الیاف از عنوان بازاری قابل‌اعتمادترند.
- نام ویسکوز درباره الیاف است، نه بافت یا ضخامت نهایی پارچه.
- لباس می‌تواند صددرصد ویسکوز یا ترکیبی از ویسکوز، پلی‌استر، پنبه یا الاستان باشد.
- عبارت «نخی» همیشه به معنی پنبه خالص نیست.
ویژگی‌هایی که هنگام پوشیدن احساس می‌کنیم
بسیاری از پارچه‌های ویسکوز افت روان دارند و به‌جای ایجاد حجم و ایستایی زیاد، حرکت لباس را نرم‌تر دنبال می‌کنند. این ویژگی برای شومیز، پیراهن، دامن و مدل‌های آزاد جذاب است؛ با این حال، نتیجه نهایی به نوع نخ، بافت و پرداخت پارچه بستگی دارد و همه پارچه‌های ویسکوز یکسان نیستند.
ویسکوز معمولاً رطوبت را به‌خوبی جذب می‌کند و می‌تواند در تماس با پوست حس نسبتاً خنکی ایجاد کند. جذب رطوبت به‌تنهایی معادل خشک‌شدن سریع نیست؛ لباس خیس ممکن است برای خشک‌شدن به زمان نیاز داشته باشد. ضخامت و تراکم پارچه نیز بر عبور هوا و احساس گرما اثر مستقیم دارند.